تبلیغات
مهرازی - هو الرفیق..
 

تعداد مطالب :
تعداد نویسندگان :
آخرین بروز رسانی :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
بازدید کل :
آخرین بازدید :

 
 
نویسنده : ن حسینی
تاریخ : دوشنبه دهم خردادماه سال 1395
نظرات
دوره دبیرستان
خیلی ویژه گذشت برای من..
رفقای خوب،
خاطرات خوب،
تجربه های خوب،
تلخی های خوب،
سختی های خوب،
جان کندن های خوب،
توبیخ های خوب،
و خیلی خوبی های دیگر..
ولی یک چیز خیلی روی مخ بود..

عواطف رقیق بچه ها که هر کار میخواستی بکنی لای دست پات ، ول بود این عواطف..
حالا بعد پانزده سال از شروع دبیرستان،
فکر میکردم بعضی از رفقا با تجربیات شان از زندگی،
ملات سفت تری ساخته اند از عواطف شان،
ولی گویا سخت در اشتباهم..
و همچنان عواطف رقیق شان با همان حال دست نخورده باقی مانده است...

و حیف که مثل همیشه
من سنگ دل م..
باز هم آنها از سنگ دلی من مینالند..
مثل همان وقت ها..
جنس ناله شان همان است.. شاید مدل ش ظاهرا فرق کرده باشد..

از همه ی آنها که در تمام این سالها از من رنجیده اند حلالیت میطلبم..
ببخشید که من اصلا عوض نشده ام در این پانزده سال..
و هنوز رفیق را برای جان م میخواهم، نه برای جیب..
نه برای منفعت.. نه برای اره و تیشه..
من دقیقا رفیق را برای سر قبر م میخواهم..
نه که گریه کن جمع کنم.. نه..
برای اینکه جان بدهم برای جان ش..
برای همین رفاقت کردن با من سخت است..
برای همین این سنگ، سخت نرم میشود..
چون برای هر کسی نمیشود جان داد..

حلال کنید اگر نگاه من به رفاقت، خیلی گاراژی، و شوفر کامیونی ست..

رفیق کسی ست، که به قول نویسنده هپلی سمپاد خوانده، فن ش بدل نداشته باشد..

خدا، یکی از اسما ش، رفیق است..
خدا کند، حرمت رفاقت را بدانیم..


پ.ن:
الکی وقت تان را در صفحات مجازی برای ثابت کردن خودتان تلف نکنید..
رفاقت ، حقیقی ست..
رو در رو..
چشم در برابر چشم..
من آدم های مجازی را،
در حد مجاز تحویل میگیرم..
جان را پای مجاز نمیدهند..

حقیقت آن است..
 که شهید هم به دیدار میرسد، میبینید ش، و بعد جام شهادت مینوشد..



مرا کیفیت چشم تو کافیست
مهدیه یکشنبه سی ام خردادماه سال 1395 10:53 قبل از ظهر
حال بحث ندارم ولی میشود
منطورم پی نوشت است رفیق میشود میشود همانی که وقتی دنیاست ولی حقیقتیست در این صفحات برای هم حقیقیست و رفاقتش بوی جان میدهد

روضه نمیخانم چشیده ام
ن حسینی پاسخ داد:
هر وقت حال داشتی بیا .
سید یکشنبه شانزدهم خردادماه سال 1395 06:17 قبل از ظهر
سلام الهی تاقیامت زنده باشید
شنبه پانزدهم خردادماه سال 1395 12:50 قبل از ظهر
یا رفیق من لا رفیق له.....
بیچاره ی رفاقتت ام دوست گلم
ن حسینی پاسخ داد:
بزرگوارید..
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
 
 
.
.
راوی! بخوان به نام تجلی، به نام نور

************************

خدایا از زبان امام صادق (علیه السلام) شنیدم
كه به داود(علیه السلام)وحی فرمودی :

" به من شاد باش و با یاد من سرخوشی کن و از نعمت مناجات با من برخوردار شو. "

خدایا خودت می دانی من نه داودم و نه حتی در حد بند كفش آن بزرگوار (هرچند مدل كفششان را هم نمی دانم!)

و اگر این نكته های ناب فقط برای آن هاست، پس چرا صدای خودت را به گوش بقیه می رسانی؟!

و اگر با ما هم هستی پس منم می خوام

می خوام با تو شاد باشم و به خاطر تو سرخوشی کنم و از نعمت مناجاتت برخوردار باشم

خدایا نگاه كن، این دفعه جدی گفتم!

منم می خوام...

************************

گر کوه ها متزلزل شوند، تو پایدار بمان.
دندان ها را به هم بفشر و سرت را به عاریت به خداوند بسپار
و پای ها، چونان میخ در زمین استوار کن
و تا دورترین کرانه های میدان نبرد را زیر نظر گیر
و صحنه های وحشت خیز را نادیده بگیر
و بدان که پیروزی وعده خداوند سبحان است.
نهج البلاغه خطبه 11

************************

اگر بمانیم ، میگندیم.

************************
دل های مؤمنان که به هم وصل می شود، آب کُر است. وقتی به علــی علیه السّلام متّصل شد، به دریا وصل شده است...شخصِ تنها ، آب قلیل است و در تماس با نجاست نجس می شود ، ولی آب کُر نه تنها نجس نمی شود ، بلکه متنجس را هم پاک می کند."

************************

" هیچ موجودی از هیچ موجود دیگری راضی نمی‌شود، مگر به وساطت مقام امام هشتم؛ هیچ انسانی به هیچ توفیقی دست نمی یابد و خوشحال نمی شود، مگر به وساطت مقام رضوان رضا (سلام الله علیه)؛ و هیچ نفس مطمئنه ای به مقام راضی و مَرضی بار نمی‌یابد، مگر به وساطت مقام امام رضا! او نه چون به مقام رضا رسیده است، به این لقب ملقّب شده است! بلکه چون دیگران را به این مقام می‌رساند، ملقّب به رضا شد.

اهداف جزئی هم مشمول این اصل کلّی است. اگر کسی در کارهای جزئی موفق شد و راضی شد؛ چه بداند، چه نداند به برکت امام رضا(ع) است. اگر فرزندی کوشید، رضای پدر و مادر را فراهم کرد؛ چه بداند و چه نداند، به وساطت مقام امام رضا(ع) است. و اگر عالم حوزوی یا اندیشور دانشگاهی به مقام علم و دانش بار یافت و بر کُرسی استادی تکیه زد و راضی شد؛ چه بداند، چه نداند به وساطت مقام ایشان است."

آیت الله جوادی آملی


************************

بهم فحش بدید ولی فینگیلیش نظر نذارید.
نه میخونم، نه منتشر میکنم!!


************************
با خودم خیلی فکر کردم.
دیدم زبان سرخم سرم را به باد میدهد. چه سرم سبز باشه چه نارنجی چه هر رنگ دیگری..
حتی وقتی مینویسم هم هزار بار کلمات را کاوش میکنم.. و مدام با پاکن های دیجیتالی روی صفحه های نور عصر سرعت ویراژ میدهم..
عاقبت به این نتیجه رسیدم که دهانم را مهر کنم و قلم را زنجیر کنم که هرچه خواست ننویسد.. و بیشتر از اینها به آنچه میدانم عمل کنم..
بلکه خدا فرجی کرد و داشته هایم را به دانسته هایم نزدیکتر کرد..
و از همه ی آنها که مرا به قدر هجایی میشناسند ملتمس دعا هستم که خدا در این راه در حقم عمل کند..
باشد که عقلم را عاشق و عشقم را عاقل کند..
و بعدش را خودش میداند..
خواه بسوزاند..
خواه دوا کند..
که سوختن را حلاوتی دیگر است...
.
.


ن حسینی